Hoe makkelijk is het ook alweer om een foto te publiceren met Blogger?
Hier komt ‘ie:

Heel makkelijk dus.
Deze foto is trouwens gemaakt in Marokko, zomer 2004.

Het is me gelukt! Na zo’n anderhalve maand en heel veel gedoe heb ik de PC van Mark (mijn oude PC) weer aan de praat gekregen! Ik heb het hele ding verscheidene keren opengeschroefd, de harde schijven uit de kast, de voeding uit de kast, het moederbord uit de kast, de voeding uit elkaar, alles schoongemaakt (heeeeel veel stof!), en één van de harde schijven en 3 ventilatortjes vervangen. (Voor één daarvan in de plaats zit nu geen ventilator maar een zogeheten ‘passieve koeling’. Heel fijn: die beweegt niet, dus kan er ook niet veel aan stuk.)

Het ding maakte al een hele tijd een brommende, ratelende herrie als een oude kapotte motor, “alsof de computer op wil stijgen”, zei Mark. Het klonk erg onheilspellend. Het leek erop dat hij het binnenkort wel zou begeven. En zó oud is hij nu ook weer niet, gekocht in 2002 ofzoiets. Moet toch kunnen? 1,2 GHz processor, 756 MB werkgeheugen, en twee harde schijven: één van 160 GB en één van 300 GB. Op dat afschuwelijke geluid na was hij prima! Sinds de kerstvakantie stond hij eindelijk bij Mark thuis, en Mark had nu ook ADSL.

Eindelijk kon hij muziek gaan downloaden, muziek die hij via het op mijn PC aangesloten cassettedeck had opgenomen bewerken, e-mailen, wiki-pagina’s bewerken en van alles opzoeken op WWW in zijn eigen huis!

En toen stortte dat stomme ding weer in….

Het geluid werkte echt op onze zenuwen, vooral omdat het af en toe opeens even ophield…

stilte….

Hoe we ook probeerden er niet op te letten, steeds betrapten we elkaar op gespitste oren.

Maar nu zijn onze oren weer mooi rond, en ik ben oververmoeid van het steeds hoop krijgen en weer gefrustreerd raken de laatste 6 weken door die moedeloze PC…. Met de opluchting komt nu de welverdiende rust.

Tot later!

Vandaag ontving ik in mijn e-mail van 2 verschillende mensen hetzelfde bericht.

Het gaat om een kettingbrief over een goed doel, een handtekeningenactie via e-mail.

Ik weet nooit zo goed wat ik met dergelijke berichten aan moet.
Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat zo’n bericht oorspronkelijk uit een betrouwbare bron afkomstig is en dat het verhaal in het bericht echt waar is. Ik kan niet geloven dat de ‘handtekeningen’ die op deze manier verzameld worden door de persoon of instantie aan wie ze getoond worden als authentiek gezien worden, laat staan dat ze echt zouden ‘helpen’.

De meeste mensen die zo’n bericht ontvangen voelen zich moreel verplicht het bericht door te sturen. Als er ook maar een heel klein kansje is dat het doorsturen zal helpen bij dit goede doel, dan is het toch maar een heel kleine moeite…?

Vooral als het bericht afkomstig is van iemand die je goed kent, dan lijkt het ook haast beledigend om het bericht als ‘onzin’ af te doen, en meteen weg te gooien.

De meeste mensen sturen het bericht door, door op de ‘forward’-knop te klikken, en zoveel mogelijk adressen in het ‘To’-veld of ‘CC’-veld te zetten. Op deze manier krijgt de ontvanger de hele lijst van alle ontvangers te zien. Bovendien staat in de tekst van een geforward bericht ook nog een lijst van alle eerdere geadresseerden, een paar schakels terug in de ketting.
Op deze manier heb ik nu de adressen van de vage verre bekenden van de vage verre bekenden van mijn vrienden. Ik WIL al die adressen helemaal niet weten! En ik wil ook niet dat al die mensen MIJN adres weten!

Bovendien weet een BEETJE virus van vandaag de dag al die adressen in een mailbox feilloos te vinden, en ook heel wat spammers zijn op deze manier al aan een stapel e-mailadressen gekomen….

Ik zal dus ook vandaag de twee e-mails die ik gekregen heb weggooien, en ze niet doorsturen naar anderen met mijn ‘handtekening’ eronder.

Ik heb uren op WWW rondgezworven op zoek naar informatie, en tot nog toe zijn mijn vermoedens over de onbetrouwbaarheid van dit soort kettingbrieven bevestigd.

Maar een beetje twijfel hou ik toch, een knagend gevoel aan mijn geweten….

Laura.

——
Zie ook:
www.virusalert.nl
www.security.nl
www.xs4all.nl/klant/veiligheid/checklist (kijk vooral ook in rechterbalk)
www.sophos.com (in het Engels)

Heel hard bezig geweest met computers de laatste tijd.
Ik heb voor mezelf een nieuwe computer gekocht: allemaal losse onderdelen, die ik aan elkaar geschroefd heb. Best stoer! Ik wist helemaal niet zo zeker of ik dat wel kon. Ik bleek dat dus te kunnen! Scheelt 50 euro, en het is leuk om geprobeerd te hebben. Hoewel het niet zo leuk geweest zou zijn als ik iets zó fout gedaan zou hebben dat de computer helemaal kapot geweest zou zijn (kortsluiting oid), want dan had ik opnieuw 700 euro ofzoiets moeten uitgeven…..!
Mijn oude computer heb ik helemaal schoongemaakt. Letterlijk en figuurlijk: letterlijk heb ik de kast opengeschroefd en heb ik voorzichtig zoveel mogelijk stof verwijderd (ook onder de ventilator van de processor en aan de binnenkant van de voeding etc.) en figuurlijk heb ik de harde schijven geformatteerd en windows opnieuw geïnstalleerd enzo.
Ook nieuwe ventilatortjes op de processor en in de koeling gezet, want het ding maakte een vreselijke herrie (“alsof hij wil opstijgen”, volgens Mark). Nu heeft Mark hem van me overgenomen.
Heerlijk dat er bij hem nu eindelijk ook een PC met internet-aansluiting staat. Fijn vanuit zijn huis ook mail checken en even gauw iets op www opzoeken en nu iets in mijn blog posten, nog vóór het ontbijt.
Oh, oeps… ontbijt…?? Het is al haast 8 uur, en dan vertrek ik altijd naar mijn werk, maar nu heb ik nog niet ontbeten! Ik neem maar even brood mee dan.
Nou, dag dan!
Laura